Bádh Eanach Dhúin

I mí Mean Fomhair sa bhlian 1828, d’fhág scata daoine an cé in Eanach Dhúin chun dul ar an aonach i Cnoc an Doláin i nGaillimh. Bhí an tseanbhád lofa agus ag dul thar Mionlach chuir caora a chos tríd an bhád. Rinne fear iarracht a chóta a chur sa pholl ach rinne sé poll níos mó ann. I gceann tamaillín, chuaigh an bhád faoi.

Bádh “aon fhear deag agus ochtar nmá” sa tragóid. Bhí duine ‘s tríocha ar bordag fágáil Eanach Dhúin agus tháinig dáréag slán. B’uafásach an scéal é do mhuintir Eanach Dhúin.

Thóg muintir Eanach Dhúin cuimhnreachán ag an gcé ina gcuimhne.

” ‘S a Dhia na Glóire nár mhór an feall”

Scríobh Antaine Ó Raifterí caoineadh fada faoin eachtra a mhaireann go dtí an lá inniu.

Ma aimse slainte
Is fada bheis trachta
Ar an meid a bathu in Annach Cuainn
‘S ‘ba thrua amarach
Gach athair ‘s mathair bean is paiste ata ag sille suil

A ri na ngrasta, ceap neamh is pairais,
nar bheag an tach duinn beirt na truir
Ach la chomh brea leis gan gaoith na baisteach
Lan an baid acu a scuaib ar suil.